BACK
Bimhuis, Amsterdam - 17 april 2010
Tekst & beeld door Fred van Wulften (tekst bewerkt door Rene de Hilster)

Een avond vol percussie zal niet voor iedereen een natte droom zijn maar voor drumliefhebbers was het smullen op vrijdag 17 april. Maar liefst drie slagwerkers op het podium met als headliner de onvolprezen Billy Cobham. Cobham, bekend van onder andere Miles Davis en Mahavishnu Orchestra, heeft niet alleen een grote naam maar torst ook een meer dan indrukwekkend groot en uitgebreid drumstel met zich mee, natuurlijk voorzien van een dubbele bassdrum. Zijn vakbroeder Rene Engel, die onder andere gespeeld heeft met Mike Stern, Herman brood en Hans Dulfer, heeft een even zo imposante opstelling. De bescheiden ogende percussieset van Nippy Noya lijkt hierbij in het niet te vallen. Dat stond zeker niet in verhouding tot zijn daden, zijn rol was binnen dit trio van cruciaal belang.
Al voordat de heren één noot gespeeld hebben ben je eigenlijk al geïmponeerd door de aanblik van de opstelling en kwantiteit van de diverse slagwerkattributen terwijl het echte spektakel nog moet beginnen!

Het draait deze avond om ritme en de eerste die op dit gebied van zich laat horen is Nippy Noya die een swingende beat neerzet. Vervolgens gaan beide drummers hiermee aan de haal. Zowel Engels als Cobham hebben een fenomenale techniek in huis en dat laten ze horen ook. Engel valt op door zijn snelheid en precisie. Cobham is ook snel maar heeft meer melodische finesse in zijn benadering. Alle drie de heren gaan geheel loos en men kan zonder meer stellen dat het drumfeest is begonnen.



Gedurende het gehele concert switchen de slagwerkers van instrument en weten een diversiteit aan klanken uit al dat slagspul te halen. Zo zien en horen we Rene Engel wisselen tussen zijn drumset en een drumbox en staat Billy Cobham zo nu en dan met een brede glimlacht zijn ritmisch vernuft op een divers aantal percussie instrument te botvieren.



Door vaak jonge kinderen wordt een stoel met enig regelmaat als percussie instrument gebruikt. Het kan ook andersom. Billy Cobham had een exotisch stuk percussie gekocht omdat deze zo lekker zat. Nippy Noya bracht de meesterdrummer op andere gedachten, legde het één en ander uit en even later zaten alle drie de heren gezamenlijk op zo’n “zittrommel” te spelen.

Alleen maar drums & percussie lijkt een teistering voor het oor en kan wat saai worden op den duur. Daar was deze avond geen spraken van. Alle drie de heren speelden met veel vuur, inzet, humor en respect voor elkaar. Daardoor bleef het spannend en werd het geen showcase van techniek. Een mooie avond!